Jestem mutlipotencjonalistką. A ty? Coś dla niezdecydowanych życiowo.

Przymus wybrania szkoły po gimnazjalnej, potem przedmiotów na maturę i w końcu kierunku wyższego był dla mnie koszmarem. Oznaczał zawężanie zainteresowań. Nie było kierunku, który łączyłby wszystkie moje pasje, a na domiar złego nie miałam pojęcia kim chce być gdy dorosnę. A właściwie miałam milion pomysłów a każdy z nich był kuszący pod innym względem. I tak mi pozostało do dziś. Uwielbiam próbować nowych rzeczy i nie cierpię wąskich specjalizacji bo mnie szybko nudzą. Mam zeszyt pełen pomysłów i często przeskakuję z projektu na projekt. Odkąd pamiętam poszukiwałam swojej pasji życiowej i wciąż zmieniając zajęcia, skrycie zazdrościłam tym którzy odnaleźli swoje powołanie. Do niedawna myślałam, że coś jest ze mną nie tak, mam za słabą wolę lub jestem zbyt leniwa. Nic bardziej mylnego. Jeśli czytając to myślisz – też tak mam! to najprawdopodobniej, tak jak ja, jesteś jednym z wielu multipotencjonalistów tego świata.

Czym jest multipotencjonalizm?

Multipotencjonalizm (ang. Multipotentiality ) to termin odnoszący się do osoby, która ma zdolności i preferuje działać w wielu różnych dziedzinach aniżeli specjalizować się w jednej. Inne określenia to człowiek renesansu, eurudyta, człowiek wielu talentów. Mulitpotencjonalista jest więc przeciwieństwem specjalisty. Ma wiele zainteresowań, często znacząco różnych od siebie. Lubi poznawać nowe dziedziny, uczyć się nowych rzeczy, może często zmieniać zainteresowania.

Skaner to kolejne określenie na ten typ osobowości, który świetnie oddaje naturę wiecznego poszukiwania, skanowania otoczenia w celu czerpania inspiracji, szukania nowych dróg, pasji i po 'zeskanowaniu’ ich, wchłonięciu potrzebnej wiedzy przechodzi do kolejnej. Multipotencjonaliści lubią się uczyć, poznawać nowe rzeczy i stawiać przed sobą wyzwania. Nie cierpią natomiast nudy i monotonii.

W świecie zdominowanym przez specjalizacje i to najlepiej wąskie specjalizacje, multipotencjonalizm może wydawać się cechą negatywną, a osoby multipotencjonalne często niesłusznie uznawane są za leniwe, niezdecydowane życiowo i przez to nieatrakcyjne na rynku pracy. W kulturze gloryfikującej życiowe cele i pasje, ciągła zmiana jest widziana negatywnie. Jednak, jak pokazuje autorka tego terminu, kanadyjska coach i pisarka, Emilie Wapnick, multipotencjonalizm ma wiele zalet, które we współczesnym dynamicznym i szybko zmieniającym się świecie, powoli lecz systematycznie zyskują na znaczeniu.

Supermoce multipotencjonalisty.

• Synteza pomysłów – innowacja pojawia się na styku dziedzin, a multipotencjonalista dzięki czerpaniu z wielu różnych kierunków jest idealnym syntezatorem i twórcą nowych idei czy innowacyjnych podejść do nawracających problemów. Zainteresowania multipotencjonalistów są często tak szerokie, że są w stanie czerpać z dziedzin kompletnie ze sobą nie powiązanych jak np. fizyka kwantowa i łyżwiarstwo figurowe – tworząc dotąd nie spotykane fuzje, które nigdy by nie powstały w głowie specjalisty.

• Zdolność szybkiego uczenia się – istnieją trzy czynniki, które sprawiają, że multipotencjonaliści z łatwością chłoną wiedzę i są to: pasja, ciągłe zaczynanie od nowa oraz przenikanie się dziedzin. Pasja sprawia, że multipotencjonaliści w to czym aktualnie się zajmują angażują się na sto procent. Zafascynowani tematem chcą posiąść jak największą wiedzę by zrozumieć go w jak najkrótszym czasie. Poprzez częste zmiany zainteresowań bycie nowicjuszem powszednieje a strach przed ryzykiem i niewiedzą redukuje się. Dzięki temu multipotencjonalistom łatwiej wyjść ze strefy komfortu i podejmować nowe wyzwania bo byli w tym miejscu już nie raz i wiedzą, że dadzą radę. Dodatkowo czym więcej zmian dokonali w swym życiu tym częściej okazuje się, że wiele dziedzin zazębia się i robiąc coś nowego mogą czerpać wiedzę z poprzednich doświadczeń, dzięki czemu rzadko zaczynają od zera.

• Zdolność adaptacji – poprzez umiejętność szybkiego uczenia się, ciekawość i braku strachu przed próbowaniem nowych rzeczy oraz dzięki wiedzy z różnych dziedzin multipotencjonaliści szybko dostosowują się do nowych sytuacji i wymagań, przez co mogą stać się niezastąpieni w miejscu pracy lub z łatwością znaleźć kolejne zajęcie. Zdolność adaptacji to cecha szczególnie ceniona u przedsiębiorców, którzy nie bojąc się zmian są w stanie w odpowiednim czasie reagować na transformacje rynku i się do niego dostosowywać. Jednak dziś jest równie poszukiwana u szeregowego pracownika. W świecie gdzie bezpieczna praca na całe życie w jednej firmie staje się reliktem przeszłości warto być elastycznym i zdolnym do adaptacji.

• Widzą całą układankę – multipotencjonaliści dzięki szerokiej perspektywie jaką daje im wiedza z różnych dziedzin, są w stanie dostrzec i lepiej zrozumieć wpływ podejmowanych decyzji na otoczenie, a także zauważyć połączenia i rozwiązania, na które specjalista, ze swym skupieniem na detalach, mógłby nie wpaść. Szeroki ogląd sytuacji i zrozumienie innych obszarów pozwala multipotencjonalistom tworzyć bardziej empatyczne rozwiązania, pozytywnie wpływające zarówno na problem jak i zaangażowane w niego strony.

• Relacje i tłumaczenie – wielu, szczególnie wąsko wyspecjalizowanych ekspertów, nie potrafi w prosty i przystępny sposób wytłumaczyć komuś z poza jego dziedziny na czym polega jego praca. W wielu firmach jest to powodem nieporozumień a nawet kosztownych błędnych decyzji. Multipotencjonaliści są z reguły świetnymi łącznikami w takich sytuacjach. Jako ci, którzy z nie jednego pieca chleb jedli, są w stanie postawić się w sytuacji obu stron i przetłumaczyć np. język specjalisty na język managementu i w drugą stronę lub język informatyka na język klienta. Multipotencjionaliści z reguły lubią kontakt z ludźmi, czuć połączenie emocjonalne i intelektualne z drugim człowiekiem, pomagać ludziom zrozumieć siebie wzajemnie. Dzięki intelektualnej ciekawości świata i innych są dobrymi słuchaczami, a szerokie doświadczenia pozwalają im zrozumieć i nawiązać łączność z ludźmi z różnych sfer.

Cztery modele pracy dla multipotencjonalistów

Mimo tych wspaniałych cech, które wydawałoby się powinny zapewnić sukces w życiu, wielu multipotencjonalistów czuje się zagubionych. Ciągle przeskakują z zajęcia do zajęcia, z coraz większymi wyrzutami sumienia próbując odnaleźć swoją 'pasję’, albo tkwią w dawno znienawidzonej pracy udając specjalistę i nienawidząc poniedziałków. Czy da się temu zaradzić? Jaką pracę powinien wykonywać multipotencjonalista? Emilie Wapnic wymienia cztery modele pracy i w zależności od tego jakim typem multipotencjonalisty jesteś, jeden lub kilka z nich powinno być odpowiednich dla ciebie.

Grupowy uścisk

Model pracy który polega na posiadaniu jednego wielowymiarowego zajęcia, które pozwala Ci żonglować między różnymi obowiązkami. Model ten jest dla ciebie jeśli:

• Lubisz wielowymiarowe projekty, które wymagają od ciebie zaangażowania w wiele różnych dziedzin.
• Chcesz aby twoja praca odzwierciedlała w pełni to kim jesteś
• Nie lubisz prowadzić jednocześnie wielu kompletnie oderwanych od siebie projektów
• Lubisz mieć poczucie synchronizacji pracy tak że za każdym razem gdy zasiadasz do zadania wiesz że pracujesz nad fragmentem czegoś większego.

Średnik

Podejście w którym posiadasz dwa lub więcej niepełnowymiarowych zajęć lub biznesów i regularnie je zmieniasz. Podejście jest dla ciebie jeśli:

• Szybko się nudzisz i lubisz często zmieniać zajęcia na kompletnie ze sobą nie związane.
• Często fascynują Cię specjalizacje lub niszowe tematy.
• Nie chcesz łączyć swoich pasji w jedną pracę. Lubisz gdy są one oddzielone.
• Cenisz wolność i swobodę bardziej niż stabilność

Einstain

Podejście w którym posiadasz stabilną pracę lub biznes będące twoim głównym źródłem dochodu a w wolnym czasie zajmujesz się projektami które sprawiają Ci radość. Jednakże praca którą wykonujesz nie może być zbyt wymagająca abyś po ośmiu godzinach nadal miał czas i energię skupić się na własnych zainteresowaniach. To podejście jest dla ciebie jeśli:

• Cenisz stabilność ponad swobodę?
• Chcesz aby twoja praca była przyjemna ale nie musisz się z nią w pełni identyfikować.
• Lubisz swoje zainteresowania rozwijać jako hobby bez presji i strachu o finanse.
• Interesujesz się czymś co niekoniecznie wiąże się z wysokimi zarobkami.

Feniks

Jak Feniks odradza się z popiołów tak ty po kilku miesiącach lub latach pracy w jednym obszarze nagle zmieniasz kierunek swej kariery na kompletnie inny. To podejście jest dla Ciebie jeśli:

• Gdy łapiesz bakcyla to na długi czas.
• Mijają miesiące a nawet lata zanim czujesz ;podtrzebę zmiany zajęcia.
• Lubisz zagłębiać się w temat często dochodząc niemal do poziomu specjalisty w danej dziedzinie.
• Nie potrzebujesz dużej różnorodności w ciągu dnia, aby być szczęśliwym

Podsumowanie

Jeśli zainteresował Cię temat mutipotencjonalizmu zapraszam Cię na bloga Emilie Wapnick na którym znajdziecie mnóstwo artykułów i porad jak najlepiej wykorzystać swoje multi-zainteresowania oraz do przesłuchania jej wywiadu na TED, który zainspirował ten wpis. Zachęcam również do zakupu i przeczytania książki autorstwa Emilie „How to be everything” do kupienia na Amazon.

Tak więc głowa do góry niezdecydowane duszyczki. Zaakceptujcie swoją piękną zmieniającą się naturę, podążajcie za swoimi zainteresowaniami a z czasem wszystko się ładnie zazębi i kliknie w całość. Tego życzę Wam i sobie.